AoA

วันนี้เข้าแลป ว่าจะทำแลป แล้วก็สั่งสารเคมี แต่ไม่ได้ทำ เพราะช่วงเช้าไปถึงแลปเก้าโมงตรง ก็ไปหาแฟกซ์ที่ขอให้ทางบริษัทสารเคมีต่างๆ ส่งใบเสนอราคามา คุ้ยๆ มาได้ ก็เอามันมานั่งเปรียบเทียบแต่ละที่ ว่าอันไหนถูกจะได้สั่งของที่นั้น

โห สารตัวเดียวกันเลย ต่างบริษัทกัน ทำไมราคามันต่างกันตั้งเท่านึงเลยเนี้ย แพงๆ เลยไปดูอันที่ถูกดีกว่า แต่เออ ที่ว่าถูกน่ะ ก็ 2 พันกว่าเลย ต้องรอเสนอราคาอาจารย์ก่อน

เครียดๆ มีเรื่องปรึกษาเรื่องแลปด้วย ไหนจะรอเสนอราคาให้อาจารย์ที่ปรึกษาอีก ไมในเอ็มจารย์ไม่อยู่ฟะ สงสัยมีประชุม ไม่ก็สอนอยู่ มะเป็นไร รอต่อไป

...

10:30 น.

อาจารย์ก็ยังคงไม่อยู่ในเอ็ม หือๆ หนูถามทางอีเมลก็ได้ ว่าแล้วก็จัดการพิมพ์เมลไปให้จารย์ แต่ก็ยังคงกระวนกระวายใจ เพราะถ้าได้คำตอบอาจารย์เร็ว เราจะได้สั่งสารเร็ว เพราะสารบางตัวมันต้องสั่งนอก สั่งแล้วรอนำเข้าประมาณเดือนนึง สั่งเร็วจะได้เร็วๆ แต่ยังสั่งไม่ได้ รอจารย์ต่อไป

 แต่มองเอ็มแล้วกระวนกระวายใจ ออกจากเอ็มดีกว่า

...

11:00 น.

หิวข้าวแล้ว ชวนเพื่อนไปกินข้าว กินก่อนเที่ยงจะได้ไม่ต้องรอนาน กินเสร็จเร็วเผื่อบ่ายๆ จะได้เข้าไปหาอาจารย์ แต่เหมือนมีอะไรมาดลใจ จึงทำการออนเอ็มซะงั้น เด้งขึ้นมาปุ๊บ โอ้ว จารย์มาแล้ว

อาจารย์ขา

ขา

หนูจะปรึกษาอาจารย์............ แล้วก็บอกไป จารย์บอกมาว่าเยอะไหม ถ้าใช้เวลาไม่นานก็ว่ามาเลย เพราะเดี๋ยวจารย์มีงานต้องทำส่งด่วน

อืมๆ งั้นหนูโทรหาอาจารย์ดีกว่าค่ะ

แบบว่าพิมพ์คุยมันช้า โทรคุยเลยดีกว่า ว่าแล้วก็โทรศัพท์สายภายในจากแลปไปห้องอาจารย์

ก็ถามเรื่องแลปจนเรียบร้อย ตกลงเรื่องสั่งสารเคมี ซึ่งตอนนั้นว่าจะสั่งแค่ 2 ตัว ก็ประมาณ 3 พันกว่า ซึ่งเงินที่อาจารย์ให้พวกเรามาเหลือตอนนี้ประมาณ 6 พัน อืม ๆ ก็พออยู่ เดี๋ยวสั่งเลยนะคะ

จารย์โอเค

เสร็จแล้วก็ไปกินข้าว แต่ไปตอนเที่ยงจะครึ่งแล้วมั้ง

กินเสร็จกลับมาบ่ายครึ่ง นั่งนึกอีกทีว่า มีสารอีกตัว ไม่แน่ใจว่าจะซื้อมาทดลองด้วยดีหรือเปล่า สุดท้ายก็เอาวะ น่าจะทดลองตัวนี้ด้วย เพราะเคยทดลองกับสารตัวนี้ที่มันมีเหลือจากรุ่นพี่มา มันก็ได้ผลดี เพียงแต่ว่าสารอันเก่านั้นมันดูแล้วน่าจะหมดอายุ เพราะมันแยกชั้น เขย่าๆ ก็ไม่เข้ากัน ซื้อใหม่ดีกว่า

เลยต้องปรึกษาอาจารย์อีกรอบผ่านทางเอ็มเหมือนเดิม

จารย์ขา ตกลงหนูสั่งสาร... จากบริษัท... ขนาด... ราคา... จำนวน 3 สารด้วยกัน แต่ 2 บริษัท จารย์โอเคไหมคะ

โอเคสั่งเลย

แต่เงินที่พวกหนูมีอยู่มันไม่พอค่ะ

จารย์ว่าก็สั่งไปเลย เดี๋ยวเข้าเก็บเงินแล้วค่อยมาเอาที่จารย์

อืมๆ คิดๆ ระยะทางจากตึกที่ทำแลป กับตึกที่อาจารย์อยู่ก็ไกลเชียว สั่งให้เขาส่งสารมาที่แลปดีกว่า แล้วสำรองตังค์ตัวเองออกไปก่อน จากนั้นค่อยเอาใบเสร็จไปให้อาจารย์ดูแล้วบอกที่เราออกส่วนเกินไป เลยถามจารย์ว่าได้ไหมคะ

ได้ค่ะ

โอเช งั้นหนูสั่งเลย

 -------------

โทรไปบอกเซลล์ว่าจะสั่งสาร เดี๋ยวส่งเมลสั่งซื้อไปให้ เสร็จแล้วก็ส่งเมลไป

เป็นอันว่าเรียบร้อยกับการสั่งซื้อสารเคมี มูลค่ารวมทั้ง 3 ตัว จิ๊บๆ แค่ 6030 บาท เองงงงงงงงงงงงง

สรุปหมดเวลาไปกับการดูใบเสนอราคาสารเคมี ตัดสินใจ ปรึกษา โทรสั่ง เลยไม่ได้ทำแลปไรเลย

แต่ได้มาซาโยนาระ กะเด็กญี่ปุ่น 3 คนที่มาทำแลปที่แลปเรา 1 เดือน วันนี้เขากลับบ้านกลับเมืองพอดี

พอเราซาโยนาระเสร็จ มีญี่ปุ่นคนนึงบอกว่า See you again tomorrow

เฮ้ย ๆ พรุ่งนี้มานจะกลับไทยอีกหรือไง หรือว่าเราต้องไปญี่ปุ่น ฟะ ฮ่าๆๆ ไม่รู้ว่าเขามุก หรือว่าพูดผิด เพราะว่าญี่ปุ่นแก๊งค์ ไม่ค่อยเก่งภาษาอังกฤษอ่ะ ทำให้เราดูภาษาอังกฤษดีขึ้น อิอิ ทั้งที่ความจริงเราก็ภาษาอังกฤษห่วยแตกเหมือนกัน

------

15:30 น.

เก็บของจะกลับบ้าน ใครๆ ก็บอกว่าจะกลับแล้วเหรอ เพิ่งบ่ายสามกว่าๆ เอง

อืมๆ นั้นดิ แต่วันนี้วันศุกร์ เดี๋ยวรถติด กลับเลยดีกว่า คิดได้แล้วก็หันไปถามพี่นุ้ยๆ

พี่นุ้ยๆ กลับเลยเปล่า เอจะกลับแล้ว

พี่นุ้ยตอบว่า กลับสิ    ........ แต่เจ้นุ้ยยังคงนั่งเล่นโน๊ตบุ๊กต่อไป เราเลยถามว่าพ่อมารับเหรอ เจ้ก็ว่าใช่

เราเลยบอกว่า งั้นรอติดรถพ่อพี่นุ้ยไปลงแถวสยามดีกว่า ขี้เกียจเดินไปขึ้นรถตู้เอง อิอิ

เลยรอค่ะท่าน รอจนบ่ายสี่กว่าๆ พ่อพี่นุ้ยถึงมา

ณ เวลานั้น ฝนตกกระหน่ำ

ซวยตรู ไม่น่าขี้เกียจเดินเลย ถ้ากลับก่อน เดินไปขึ้นรถตู้เองคงทันก่อนฝนตก แต่นี้ตกแล้ว

โชคดีพ่อพี่นุ้ยเห็นว่าฝนมันตกมากเลยขับรถเลี้ยวออกมาจอดให้ใกล้ถนนใหญ่ ซึ่งใกล้รถตู้ที่จะกลับพอดี เลยไม่ต้องเปียกมาก แบบว่ากางร่มด้วยไง เพื่อนอีกคนก็รีบวิ่งไปขึ้นบันไดบีทีเอสด้วยพอดี

แต่ตอนที่รถตู้มาถึงป้ายรถเมล์ที่ลงนี่ดิ ฝนมันหนักยิ่งกว่าอีก แบบว่าลงจากรถตู้แล้วร่มยังเอาไม่อยู่ เดินกางร่มกลับบ้าน เปียกตั้งแต่หัวจรดเท้า ฝนหนักจริงๆ ลมแรงอีกต่างหาก

เปียกมะรอกมะแลก เปียกเป็นลูกหมูตกน้ำ หนาวๆ เปียกจนถึงบ้าน น้ำหยดเป็นทาง อาบน้ำเลย

เสร็จแล้วออกมากินข้าว ปวดหัวด้วย กินยาอีก